Nederland
Amstelveen, 26 August 2010

Bijna 80 procent van de werkgevers vindt dat werknemers recht hebben op een ontslagvergoeding. Meer dan de helft wil echter wel een versobering. Dit blijkt uit ArbeidsvoorwaardenSurvey 2010 van Mercer en Centraal Beheer Achmea waarvoor ongeveer 1200 werkgevers zijn ondervraagd. 44 Procent van de respondenten wil een aanpassing van de WW.

Ruim 36 procent van de ondervraagde werkgevers wil de huidige ontslagregels ongewijzigd laten, bijna 43 procent wil het versoberen en ruim 20 procent wil zelfs helemaal af van de ontslagvergoedingen. Bij het versoberen vindt ongeveer een kwart dat rekening gehouden moet worden met opleidingsinspanningen van de werkgever, terwijl een ander kwart alleen een ontslagvergoeding wil betalen bij verwijtbare schuld van de werkgever. Slechts 18% schaart zich achter het controversieel verklaarde wetsvoorstel waarin de ontslagvergoeding wordt beperkt tot maximaal een jaarsalaris voor werknemers die meer verdienen dan € 75.000 per jaar.

Werkbudget

Slechts een klein aantal respondenten wil de ontslagvergoeding vervangen door een gezamenlijk door werkgever en werknemer bijeen te sparen individueel werkbudget dat bestemd is voor cursussen, opleidingen en aanvullingen op de WW na ontslag. Bijna de helft van de werkgevers voelt geen enkele inspanningsverplichting jegens zijn (oud) werknemer bij het zoeken naar nieuw werk. Peter Conneman, consultant: “En dat terwijl juist die inspanning ervoor zou kunnen zorgen dat de hoogte van de ontslagvergoedingen wordt gematigd.” Ruim 44% van de werkgevers vindt aanpassing van de WW noodzakelijk. Er is daarbij meer steun voor een verkorting van de uitkeringsduur dan voor een gehele of gedeeltelijke privatisering, eventueel in combinatie met een individueel werkbudget.

Gedwongen ontslag

Ongeveer 30 procent van de organisaties is recentelijk geconfronteerd met een reorganisatie waarbij sprake was van gedwongen ontslag. Meer dan de helft heeft hierbij individueel ontslag laten prevaleren boven collectief ontslag, terwijl bijna 40 procent het ontslagbeleid in meer of mindere mate heeft afgestemd op de verwachte hoogte van de ontslagvergoeding. Leeftijd blijkt bij ontslag een minder prominente rol te hebben gespeeld. Peter Conneman zet daar echter grote vraagtekens bij. “Veel oudere werknemers zijn door hun werkgever ‘gestimuleerd’ voortijdig te vertrekken in ruil voor een aanvulling op het vroegpensioen. Zij worden aangemerkt als vervroegd gepensioneerden en niet als gedwongen ontslagen.”